۷ دلیل برای استفاده از pvc در کاربردهای پزشکی

پلی وینیل کلراید ازگسترده ترین پلیمرهای استفاده شده در گروه پلیمرهای وینیلی است.این ماده ترموپلاستیکی به طور گسترده در وسایل پزشکی استفاده نیز میشود. افزون بر یک دوره پی وی سی۵۰ ساله، این ماده توانایی هایش را برای برآورده کردن نیازهای صنعت بهداشت نشان داده است. PVC در اصل برای جایگزین شدن به جای شیشه و لاستیک که در گذشته برای ساخت تیوب ها و ظرفها حاوی محصولات پزشکی استفاده میشده، توسعه یافته است. حاکمیت PVC بر بازار زمانی شروع شد که نیاز به استفاده از ظروف یکبار مصرف پیش استریل شده پزشکی افزایش یافت.

PVC ماده اصلی استفاده شده برای مخزن نگهداری مایعات IV، محلولهای دیالیز، همچنین خون و محصولات خونی است. این ماده با قابلیت تحمل دمایی از -۴۰˚C تا ۱۲۱˚C می تواند به راحتی استرلیزه شود .

همچنین PVC می تواند با فرآیند جوش دادن فرکانس بالا به یکدیگر متصل شود بنابراین دستیابی به گستره ی وسیعی از شکل ها را ممکن می سازد. PVC موجود به صورت تجاری به شدت شاخه دار شده است و بلورینگی پایینی دارد. اگرچه PVC با وزن مولکولی بالا (K – Value بزرگتر از ۱۰۰ با وزن مولکولی متوسط عددی تا ۱۵۰۰۰۰) دارای نظم ساختاری بیشتری است، خطیت کمتر و درجه بالاتری از بلورینگی دارد. ظروف و مخازن ساخته شده از این نوع PVC استحکام بهتر، خواص عالی و استحکام سطح بهتری دارند.

نگاهی عمیق تر به چند دلیل علاقه صنعت پزشکی به PVC

ایمنی
قبل از اینکه PVC بتواند در وسایل پزشکی استفاده شود باید به طور کامل از دیدگاه سم شناسی تست شود. متعاقبا تمام مواد استفاده شده برای ساختن اجزاء برای اینگونه وسایل باید به طور کامل تست شوند. تجربه حاصل از دانش موجود در مراجع بین المللی زیست محیطی و سلامتی نشان میدهد که PVC ماده ای ایمن است.

پایداری شیمیایی
مواد استفاده شده در کاربردهای پزشکی باید قابلیت پذیرفتن و انتقال دادن مایعات متنوعی را داشته باشند بدون اینکه خودشان تحت هیچ شرایطی باعث ایجاد تغییر مشخصی در ترکیب یا خواص شوند. PVC در این محدوده کارایی خودش را اثبات کرده است.

وضوح و شفافیت
محصولات ساخته شده از PVC می توانند با شفافیت عالی فرموله شوند که این مورد برای نظارت مستمر جریان سیال بسیار مهم است. حتی می تواند به هر رنگی که نیاز است درآورده شود.

سازگاری زیستی
هنگامی که پلاستیک ها در تماس مستقیم با بافت یا خون بیمار استفاده میشود، درجه بالایی از سازگاری مابین بافت/خون و مواد نیاز است. اهمیت این خاصیت با زمانی که پلاستیک با بافت یا خون در تماس است افزایش می یابد. از مشخصه های PVC سازگاری زیستی بالاست، که می تواند با اصلاح سطح مناسب افزایش نیز پیدا کند.

خم شوندگی، دوام و قابلیت اعتماد
قابلیت خم شوندگی PVC نه تنها برای کاربردهایی مانند کیسه خون و مخازن IV ضروری است بلکه حتی این خاصیت میتواند استحکام و دوام این ترکیب را حتی تحت تغییرات دمایی و شرایط تضمین کند. PVC همچنین میتواند برای ساختن لوله های IV اکسترود شده، یا از طریق قالب گیری دمشی برای ساختن مخازن سخت سوراخ دار استفاده شود. این تطبیق پذیری یکی از دلایل اصلی است که PVC ماده انتخابی برای طراحان بسته بندی و محصولات پزشکی می باشد.

هزینه پایین
امروزه یک سوم از وسایل پزشکی را مواد PVC شامل می شود که این به دلیل قیمت پایین این ماده می باشد . جایگزین کردن این وسایل پزشکی با دیگر پلاستیک ها می تواند سالانه صدها میلیون دلار برای صنعت بهداشتی و پزشکی هزینه داشته باشد. برای مثال لوله pvc برق در صنعت پزشکی کابرد دارد.

مقاومت به ترک خوردگی ناشی از تنش در مجاورت مواد شیمیایی
ترک خوردگی ناشی از تنش یکی از رایج ترین نشانه های آسیب دیدن پلیمر است. تنش باعث شکسته شدن پیوندهای ثانویه بین پلیمرها می شود که این امر شکستگی های کوچک را منتج میشود. قابلیت ارتجاعی PVC عملکرد محصولات پزشکی را برای استفاده های طولانی مدت تضمین میکند .

آیا هزینه های درمان در کشور ما زیاد است؟

به اعتقاد بعضی ، هزینه های درمان در کشور ما بالاست و مردم توان پرداخت این هزینه ها را ندارند ! و البته کسانی که چنین فکر می کنند ، معمولا جامعه پزشکی را مقصر می دانند . نمی دانم این افراد بر اساس کدام معیار و مقایسه و بر اساس کدام سنجش و آمار و استدلال به این نتیجه رسیده اند . احتمالا اینها نمی دانند که ایران بالاترین مصرف سرانه دارو را در دنیا دارد که طبعا بالاترین سرانه مراجعات درمانی را هم بایستی داشته باشد و قطعا بالاترین سرانه بیماری و یا احساس و فکر بیماری را هم به تبع آن .

بطور قطع اگر هزینه های درمان در ایران بالا بود تا به این حد مراجعات درمانی و مصرف دارو رایج نبود . عدم رعایت بهداشت ، تغذیه نادرست ، عدم تحرک و ورزش کم مهمترین دلایل بروز اغلب بیماریهای عارض شده هستند که هر سه عامل ذکر شده در کنترل و بدست خود فرد است . حال اگر شخصی بدلیل رعایت نکردن عوامل پیشگیری کننده از بیماری ، دچار عارضه ای گردید براستی چه کسی بایستی تاوان اقتصادی این قدر سلامت نشناسی را پرداخت کند ، **** ، پزشک یا خود فرد . مثلا در درمان چاقی کدام یک باید پرداخت کنند؟

همانطور که جریمه عدم رعایت قوانین رانندگی ، قوانین حقوقی ساخت و ساز و بطور کلی عدم رعایت قانون را خود شخص خاطی پرداخت می کند پس چگونه است که در مورد بیماریها ( البته بیماریهای که در اثر عدم رعایت اصول پیشگیری و بهداشتی عارض شده اند ) انتظار چیز دیگر یست .

انتظار عمومی بر این است که بایستی درمان فراگیر ، کامل و ارزان باشد . بدون شک دو مورد اول یعنی فراگیر و کامل بودن انتظاری کاملا بجا خلق است اشتباه بزرگی است که مانع گسترش فرهنگ بهداشت و پیشگیری خواهد و وظیفه **** و جامعه پزشکی است و لیکن در مورد ارزان بودن آن براستی حق با کیست ؟

در یک مقایسه ساده تعرفه های درمانی در بین همین کشورهای مثل خودمان یعنی کشورهای در حال توسعه و متوسط در آمد مردم این کشورها به راحتی می توان دریافت که تعرفه های پزشکی در ایران خیلی پایین است ؛ دیگر چه برسد به کشورهای توسعه یافته غربی .

تا زمانیکه هزینه های درمانی و دارو در کشور مان پایین باشد و شامل کمک های دولتی و یارانه ای باشد ، هیچ کس قدر سلامتی را نمی داند و وضعیت مراجعات درمانی و مصرف سرانه دارو به همین شکل خواهد بود بطور قطع سلامتی وقتی ارزشمند خواهد بود که برای باز گرداندن آن در زمان بیماری مجبور به هزینه کردن باشیم و یا اینکه برای حفظ آن بهداشت ، تغذیه و ورزش را سر لوحه امور زندگی خود داشته باشیم .

هر چندسالهاست **** نه تنها در بودجه های سلامتی امساک میورزد که حتی تقصیر تمام مشکلات را هم به گردن جامعه پزشکی میاندازدو خواستار پایین نگه داشتن تعرفه هاست. برای اصلاع از هزینه های درمان برخی بیماری ها مثل هزینه بواسیر به سایت ما سر بزنید.

طراحی سایت آشپزی بر اساس اصول سئو

ویژگی های فنی یک وب سایت آشپزی
بنابراین برای داشتن یک وب سایت آشپزی خوب و مفید ، شما باید علاوه بر آیتم های تخصصی مربوطه ، مسائل فنی و مهم دیگری را نیز در طراحی سایت خود لحاظ کنید. با توجه به پیچیدگی های مربوطه ، پیشنهاد می شود کار طراحی وب سایت تان را به یک طراح وب ماهر و باتجربه بسپارید تا علاوه بر تمرکز بر محتوای وب سایت تان، بتوانید وب سایتی داشته باشید تا علاوه مولفه های تخصصی و مورد علاقه تان ، مولفه های فنی و زیربنایی نیز در طراحی آن رعایت شده باشد.
طراحی سایت آشپزی بر اساس اصول سئو

طراحی سایت وب آذین با برترین تکنولوژی های روز دنیا کاملا ریسپانسیو و قابلیت بازدید در موبایل
طراحی سایت با کیفبت با گروه وب آذین دارای مجوز از سازمان صنایع و معادن و اداره ارشاد اسلامی
شرکت طراحی سایتآشپزی وب آدین، با طراحی سایت های موفق و تجربه ی فراوان در طراحی سایت رستوران ، آشپزخانه ها و سفره خانه ها، در خدمت شما می باشد. حضور کارشناسان سئو، گرافیستان و برنامه نویسان حرفه ای در مجموعه ی شرکت وب آدین میتواند وب سایت استاندارد و حرفه ای را برای رستوران و سفره خانه شما به ارمغان بیاورد.
ویژگی طراحی سایت رستوران شرکت وب آدین

ویژگی اصلی طراحی سایت رستوران شرکت وب آدین ، اختصاصی بودن آن و عدم استفاده از سیستم های کپی و نرم افزار های آماده می باشد.
مسلما نرم افزاری که کپی و یا آماده باشند در مقایسه با سیستمی که بصورت اختصاصی و مطابق با استانداردهای روز و نظر مشتری و تجربیات فراوان یک شرکت طراحی سایت ، ایجاد گردد، کم ارزش تر است. قطعا برای رسیدن به موفقیت نیاز به وب سایتی داریم که تمام مسائل حرفه ای طراحی سایت به طور اختصاصی برای ما پیاده سازی شده باشد.
نداشتن محدودیت در اختصاصی بودن طراحی، تجربه ی بالا در طراحی سایت رستوران موفق، حضور طراحان ، گرافیستان و برنامه نویسان مجرب و سئو کاران حرفه ای، از جمله تفاوت های اصلی شرکت طراحی سایت وب آدین می باشد.
طراحی برنامه اندروید آشپزی

طراحی برنامه تحت اندروید آشپزی

طراحی برنامه ios آشپزی

طراحی سایت آشپزی
امروزه با رشد روز افزون دنیای اینترنت، فضای مجازی بستر مناسبی برای رشد کسب و کار ها ایجاد کرده و تعاملات بین مشتری و صاحبان مشاغل را دچار تغییر و آن ها را بهبود کرده است.
در طراحی سایت آشپزی می توان بخشی را تحت عنوان سفارش آنلان راه اندازی کرد تا بازدید کننگان و مشتریان شما به راحتی غذای مورد علاقه ی خود را سفارش دهند، این سیستم ثبت سفارش همانند طراحی سایت فروشگاهی عمل می کند، در واقع با اتصال سایت به شبکه بانکی و سیستم پرداخت آنلاین، شما یک فروشگاه اینترنتی نیز در داخل سایت خود خواهید داشت که بر اساس استاندارد های طراحی سایت بوده و نکات ایمنی و امنیتی کاملا در آن رعایت شده اند.
در طراحی سایت آشپزی به چه نکاتی باید توجه کنیم؟

در این قسمت به ارائه چند نکته ی مهم می پردازیم که اگر در طراحی سایت آشپزی به خوبی رعایت شوند باعث کارکرد بهتر سایت و موفقیت بیشتر شما خواهد شد:
· طراحی سایت آشپزی به صورت سازگار با موبایل

طراحی سایت ریسپانسیو یا واکنش گرا قابلیتی است که باعث می شود افراد به راحتی با تلفن همراه به وب سایت شما مراجعه کرده و تمامی کار های و سفارشات خود را از طریق تلفن همراه انجام دهند.
از آنجایی که امروزه اغلب وب گردی ها و گشت و گذار های اینترنتی از طریق تلفن های همراه هوشمند و تبلت ها صورت می پذیرد، طراحی سایت ریسپانسیو ، به یکی از ملزومات در ساخت سایت تبدیل شده است.

خون در مدفوع نشانه چیست و چه باید کرد؟

آیا وجود خون در مدفوع نگران کننده است؟
دیدن خون هنگام دفع می‌تواند هر کسی را نگران کند و اگر این خونریزی با درد، سوزش یا حتی دشواری در نشستن همراه شود، حتی نگران‌کننده‌تر هم به‌نظر می‌رسد. هموروئید یا بواسیر یکی از آزاردهنده‌ترین و شایع‌ترین بیماری‌های نشیمنگاه محسوب می‌شود، طوری که حدود نیمی از افراد تا ۵۰سالگی حداقل یک‌بار عوارض آن را تجربه می‌کنند. در این بیماری، عروق انتهایی مقعد و روده بزرگ متورم شده و باعث درد، خارش و گاهی خونریزی می‌شود.

اگرچه هموروئید می‌تواند دردناک باشد اما معمولا خطرناک نیست. با این حال بسیاری از مبتلایان با عود علائم‌شان پس از درمان نگران می‌شوند که مبادا هموروئیدشان تبدیل به سرطان مقعد یا روده بزرگ شده باشد. اما آیا واقعا چنین خطری وجود دارد؟! دکتر امیر کشوری، جراح کولون و رکتوم و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران شما را در این زمینه راهنمایی می‌کند.

همه انسان‌ها هموروئید دارند!
هموروئید به شبکه‌های وریدی انتهای دستگاه گوارش اطلاق می‌شود. جالب است بدانید که همه انسان‌ها دارای هموروئید هستند و وجود آن غیرطبیعی نیست. این شبکه‌های وریدی هنگام اجابت مزاج مثل یک بالشتک پرخون می‌شوند و به خروج مدفوع از روده کمک می‌کنند. البته هموروئید خود به دو نوع داخلی و خارجی تقسیم می‌شود که به یکدیگر مرتبط هستند و هر دو به دفع راحت‌تر کمک می‌کنند. هموروئیدهای خارجی اگر دچار بیماری شوند از بیرون بدن قابل مشاهده هستند اما هموروئیدهای داخلی از بیرون قابل مشاهده نیستند. بیماری هموروئید در حقیقت همان واریسی شدن شبکه‌های وریدی است. دقیقا مثل وریدهای پا، شبکه‌های وریدی انتهای دستگاه گوارش نیز ممکن است متورم و واریسی شوند.

فقط ۱۰درصد افراد جراحی لازم دارند
در حال حاضر آماری از شیوع هموروئید در ایران وجود ندارد، با این حال جزء بیماری‌های شایع کشور محسوب می‌شود. البته این بیماری در جوامع غربی شایع‌تر است زیرا یبوست در این کشورها بیشتر دیده می‌شود. برای مثال در ایالات‌متحده حدود ۱۰میلیون نفر به بیماری هموروئید مبتلا هستند که ۱۰درصد از آنها به جراحی نیاز پیدا می‌کنند و ۹۰درصد دیگر با درمان‌های غیرجراحی بهبود پیدا می‌کنند. مردم معمولا تمامی مشکلات اطراف مقعد را هموروئید فرض می‌کنند؛ برای مثال ممکن است فیستول، شقاق، جوش و هر برجستگی دیگر را هموروئید تلقی کنند. درحالی که هر یک از این مشکلات با بیماری هموروئید متفاوت هستند.

یبوست؛ مقصر اصلی!
شایع‌ترین علت بیماری هموروئید (در ۹۵درصد از موارد) یبوست است. با این حال بعضی افراد نیز بر اثر اسهال و دفعات مکرر اجابت مزاج به این بیماری مبتلا می‌شوند. گروهی از بیماران هم ممکن است هیچ سابقه‌ای از یبوست نداشته باشند اما دچار مشکلات هموروئید شوند. علاوه بر این‌ها، هموروئید در بعضی بیماری‌های پیشرفته کبدی هم ممکن است دیده شود. خوشبختانه کسانی که براثر یبوست دچار بیماری هموروئید می‌شوند اغلب می‌توانند با اصلاح تغذیه و سبک زندگی خود بیماری‌شان را رفع کنند. کسانی هم که یبوست‌شان با تغییر رژیم غذایی بهبود پیدا نمی‌کند، می‌توانند از ملین‌های ساده استفاده کنند.

دستشویی رفتن را عقب نیندازید!
مهم‌ترین عامل در ایجاد یبوست، تغذیه نامناسب و کمبود مصرف آب، میوه‌ها و سبزیجات است. کمبود فعالیت بدنی، زندگی صنعتی و عدم رعایت فیزیولوژی دستگاه گوارش نیز از عوامل یبوست محسوب می‌شوند. درواقع روده‌ها هنگام صبح بلافاصله با بیداری شروع به فعالیت می‌کنند و مواد دفعی را به سمت پایین حرکت می‌دهند. بنابراین تقریبا یک ربع بعد از بیدار شدن احساس دفع ایجاد می‌شود. خوردن صبحانه نیز به ایجاد حس دفع کمک می‌کند. اما اگر فرد به این احساس توجهی نکند و اجابت مزاج را به تعویق بیندازد، عملکرد دستگاه گوارش مختل می‌شود و به‌تدریج شبکه‌های وریدی انتهای روده متورم و واریسی می‌شوند.

بارداری هم باعث هموروئید می‌شود؟
بارداری و زایمان از آنجایی که باعث افزایش یبوست و فشار داخل شکمی می‌شوند، از عوامل مستعد کننده برای بیماری هموروئید به‌حساب می‌آیند. چاقی و اضافه‌وزن نیز به‌دلیل ایجاد یبوست می‌تواند فرد را مستعد بیماری هموروئید کند. با این حال تاثیر آن ثابت شده نیست و نمی‌توان گفت که تمام افراد چاق دچار این بیماری خواهند شد. تاثیر نشستن‌ها و ایستادن‌های طولانی‌مدت بر ایجاد هموروئید نیز ثابت شده نیست.

اگر خونریزی یا درد دارید…
یکی از علائم مهم بیماری هموروئید وجود خون در مدفوع است. البته خونریزی بیشتر مربوط به هموروئیدهای داخلی می‌شود. این هموروئیدها معمولا بدون درد هستند مگر اینکه آن‌قدر بزرگ شوند که بیرون بزنند و گیر کنند و دیگر به داخل بر نگردند. اما درمقابل، هموروئیدهای خارجی، به‌خصوص اگر خون در آنها لخته شود اغلب دردناک هستند که در این صورت هموروئید ترومبوزه نامیده می‌شوند.

هموروئید درجات مختلفی دارد
هموروئید داخلی بسته به علائمی که ایجاد می‌کند به درجات مختلفی تقسیم‌بندی می‌شود. هموروئید درجه یک معمولا فقط خونریزی دارد و بدون درد است. هموروئید درجه ۲ ممکن است خونریزی ایجاد نکند اما با اجابت مزاج از مقعد بیرون می‌زند و بعد از اتمام دفع دوباره خود به خود به داخل برمی‌گردد. هموروئید درجه ۳ خود به خود به داخل بر نمی‌گردد و فرد مجبور می‌شود با فشار دست آن را سرجایش برگرداند. هموروئید درجه ۴ نیز از همه شدیدتر است و حتی با فشار دست به داخل بر نمی‌گردد.

فوق تخصص گوارش یا جراح، به کدام مراجعه کنیم؟!
تصمیم‌گیری درمورد درمان به نوع هموروئید، علائم و شرایط بیمار بستگی دارد. برای هموروئیدهای درجه یک و ۲ معمولا جراحی توصیه نمی‌شود. اما اگر هموروئید بیرون بزند و بیمار مجبور شود آن را با دست جا بیندازد معمولا جراحی لازم می‌شود زیرا واقعا زندگی فرد را مختل می‌کند. خیلی اوقات افراد سوال می‌کنند که برای درمان هموروئید باید به چه متخصصی مراجعه کنند. در پاسخ می‌توان گفت که جراحان معمولا در درمان هموروئید تجربه بیشتری دارند و با آناتومی آن کاملا آشنا هستند.

بعد از جراحان نیز فوق‌تخصص‌های گوارش می‌توانند به بهترین نحو درمان این بیماری را پیگیری کنند. البته یک پزشک عمومی هم باید به‌خوبی با هموروئید آشنا باشد و بیمار را راهنمایی کند، بنابراین لازم نیست که حتما از ابتدا به متخصص یا فوق‌تخصص مراجعه کنید، بلکه می‌توانید اول از همه نزد پزشک عمومی بروید و معاینه شوید، سپس درصورتی که با مصرف ملین و تغییر سبک زندگی بهبود پیدا نکردید، می‌توانید به متخصص مراجعه کنید.

لیزر به پای جراحی نمی‌رسد!
لیزر جزو درمان‌های اول هموروئید نیست و رقیب جراحی محسوب نمی‌شود؛ برای مثال اگر ۱۰راه درمان وجود داشته باشد لیزر آخرین آنهاست. اما مردم ایران خیلی نسبت به آن اشتیاق نشان می‌دهند زیرا فکر می‌کنند لیزر یک شیوه درمانی بدون درد است و مشکل‌شان خیلی راحت با آن رفع می‌شود. این تصور غلط در بسیاری از موارد باعث می‌شود تصمیم صحیح درمورد درمان هموروئید گرفته نشود. برای مثال ممکن است بیمار فقط با مصرف ملین بهبود پیدا کند اما ترجیح می‌دهد با لیزر درمان شود.

این کار نه‌تنها ممکن است باعث ایجاد عوارض لیزر در محل شود و مشکلات جدیدی را به‌وجود آورد، بلکه هزینه زیادی را نیز به بیمار تحمیل می‌کند، بنابراین توصیه می‌شود همیشه انتخاب درمان را برعهده پزشک بگذارید. علاوه بر اینها، لیزرفقط تاحدودی شبکه‌های وریدی را می‌سوزاند و آنها را از بین نمی‌برد. درواقع اگر هم فرد درمان شود اما سبک زندگی خود را تغییر ندهد و دوباره دچار یبوست شود، علائم هموروئیدش عود خواهد کرد.

درمان بی‌دردسر با حلقه‌کشی!
یکی دیگر از درمان‌های بیماری هموروئید استفاده از رابر‌ باند یا همان حلقه‌کشی است. در این روش حلقه‌ای کشی دور برجستگی هموروئید انداخته می‌شود و هموروئید به‌تدریج کوچک می‌شود. این حلقه پس از مدتی خودبه‌خود می‌افتد و حدود ۶ماه تا یک سال بعد درصورت عود علائم هموروئید باید دوباره جایگزین شود. با این حال یک روش درمانی بدون درد و کم‌هزینه محسوب می‌شود. همچنین در مطب یا درمانگاه قابل انجام است و نیاز به بستری ندارد. البته این روش بیشتر برای هموروئیدهای درجه یک و ۲ مناسب است.

کمترین میزان عود با جراحی
جراحی هموروئید انواع مختلفی دارد؛ برای مثال در بعضی موارد هموروئید برداشته و جای آن باز گذاشته می‌شود. گاهی نیز هموروئید را خارج می‌کنند و جای آن را بخیه می‌زنند یا اینکه آن را با دستگاه استاپلر (وسیله‌ای منگنه مانند) جراحی می‌کنند. البته جراحی با استاپلر بیشتر برای هموروئیدهای درجه ۲ تا ۳ مناسب است و برای هموروئید درجه ۴ توصیه نمی‌شود.
جراحی‌های هموروئید با بی‌حسی موضعی، بی‌حسی از کمر و بیهوشی عمومی قابل انجام هستند اما بهتر است در اتاق عمل بیمارستان با بیهوشی عمومی یا بی‌حسی از کمر انجام شوند؛ به این ترتیب بیمار راحت‌تر خواهد بود. انتخاب بین بیهوشی و بی‌حسی از کمر نیز با متخصص بیهوشی است و براساس شرایط بیمار صورت می‌گیرد. لازم به ذکر است که روش جراحی نسبت به سایر درمان‌های هموروئید با احتمال عود کمتری همراه است.

رکتوسکوپی؛ بهترین راه تشخیص هموروئید
بهترین راه برای تشخیص بیماری هموروئید، رکتوسکوپی است. در این روش یک میله ۸ تا ۹ سانتی‌متری انعطاف‌پذیر و مجهز به دوربین از طریق مقعد وارد روده بزرگ می‌شود و بخش انتهایی آن را مورد بررسی قرار می‌دهد. رکتوسکوپی نیازی به بیهوشی ندارد و در مطب یا درمانگاه قابل انجام است. اما با کولونوسکوپی نمی‌توان به‌خوبی هموروئید را بررسی کرد زیرا این روش بیشتر نواحی بالایی روده بزرگ را نشان می‌دهد.

جراحی به دردش می‌ارزد!
جراحی هموروئید در تصور مردم یک عمل پردرد است چون در ناحیه‌ای از بدن انجام می‌شود که نمی‌توان به آن استراحت داد. به‌عبارتی اجابت مزاج بعد از جراحی نیز باید انجام شود. علاوه بر این، مدفوع خود یک عامل عفونی است و پر از میکروب است. بنابراین احتمال عفونت کردن زخم و دردناک شدن این ناحیه بالاست. اما بیمارانی که به جراحی احتیاج دارند نباید به‌خاطر درد از آن اجتناب کرده و خود را از مزیت آن محروم کنند. به هر حال برای کاهش درد راهکارهای مختلفی وجود دارد و پزشک می‌تواند بیمار را در این زمینه راهنمایی کند.

هموروئید با قرص کوچک نمی‌شود!
افراد مبتلا به بیماری هموروئید اول از همه باید سبک زندگی‌شان را اصلاح کنند. به این ترتیب که آب زیاد بنوشند، مصرف فیبر، سبزی و میوه را افزایش دهند و فعالیت بدنی منظم داشته باشند. متاسفانه گاهی اوقات تبلیغاتی در این زمینه دیده می‌شود مبنی بر اینکه با مصرف قرص یا کپسول‌های خوراکی می‌توان هموروئید را درمان کرد، درصورتی که این روش‌ها قطعی نیستند و هیچ قرصی وجود ندارد که بتواند هموروئید را کوچک کند.
درواقع شرکت‌های تولیدکننده این داروها مدعی هستند که با این روش می‌توانند شبکه‌های وریدی را کوچک کنند اما تجربه‌های علمی زیادی در این مورد وجود ندارد، بنابراین بهتر است قبل از مصرف هرگونه دارویی با پزشک خود مشورت کنید بلکه بتوانید فقط با مصرف یک ملین ساده مشکل خود را برطرف کنید. همچنین فردی که کاندیدای جراحی است به هیچ‌عنوان نباید این روش‌ها را جایگزین جراحی کند. پمادها و شیاف‌های مخصوص هموروئید نیز با ایجاد چربی و رطوبت در ناحیه باعث می‌شوند دفع مدفوع راحت‌تر انجام شود. همچنین ورم و درد ناحیه را مقداری کاهش می‌دهند، اما به‌غیر از این موارد، امتیاز دیگری ندارند.

درمان با سوزاندن هموروئید!
اسکلروتراپی از دیگر روش‌های درمانی هموروئید است که طی آن ماده‌ای سوزاننده از طریق سرنگ به داخل شبکه وریدی تزریق می‌شود. این روش بیشتر برای هموروئید‌های درجه یک و ۲ مناسب است و به‌صورت سرپایی در مطب یا درمانگاه انجام می‌شود. البته احتمال تکرار آن بیشتر از حلقه‌کشی است، بنابراین حلقه‌کشی از اسکلروتراپی گزینه بهتری است. سوزاندن ورید با استفاده از دستگاه کوتر و جریان الکتریسیته نیز قابل انجام است و اگر به‌طور صحیح انجام شود از لیزر نتیجه بهتری خواهد داشت.

گرما یا سرما؛ کدام‌شان درد هموروئید را کم می‌کند؟
استفاده از آب گرم به اجابت مزاج کمک می‌کند و باعث می‌شود ناحیه مقعد یک مقدار مرطوب شود و درد آن کاهش پیدا کند، بنابراین هم قبل و هم بعد از جراحی می‌توان از آن بهره برد اما جزو درمان‌های مستقیم هموروئید محسوب نمی‌شود. بعضی افراد هم با استفاده از کیسه یخ احساس بهتری پیدا می‌کنند. با این حال تاثیر گرما در مقالات علمی بیشتر ذکر شده است. البته آب نباید خیلی داغ باشد و دمای حدود ۴۰درجه مناسب است.
مدت نشستن در آب نیز نباید خیلی طولانی باشد، در غیر این صورت تورم شبکه‌های وریدی افزایش پیدا می‌کند. معمولا به بیماران توصیه می‌شود روزی یک تا دو بار برای ۱۰ تا حداکثر ۱۵دقیقه در آب گرم بنشینند. بالشتک‌های مخصوص هموروئید نیز بیشتر بعد از عمل کاربرد دارند چون باعث می‌شوند موقع نشستن به اسکار جراحی فشار وارد نشود و درد کاهش یابد اما خود به تنهایی به بهبود هموروئید کمکی نمی‌کنند.

سرطان را با هموروئید اشتباه نگیرید
هموروئید سرطانی نمی‌شود اما سرطان‌هایی هستند که با هموروئید اشتباه گرفته می‌شوند، به عبارتی بیمار فکر می‌کند هموروئید دارد بنابراین آن را جدی نمی‌گیرد و به پزشک مراجعه نمی‌کند؛ در صورتی که این توده سرطان است و از آن خبر ندارد. بنابراین هر زمان که دچار خونریزی از مقعد می‌شوید یا توده‌ای در آن ناحیه لمس می‌کنید حتما باید به پزشک مراجعه کنید و معاینه شوید تا احتمال سرطان رد شود. پس نمی‌توانیم بگوییم هموروئید سرطانی می‌شود بلکه این سرطان است که می‌تواند خود را به شکل هموروئید نشان دهد.

بدن‌تان به ملین‌ها عادت کرده است؟
گاهی اوقات افراد با مصرف ملین‌ها بعد از مدتی دیگر به آنها جواب نمی‌دهند و دوباه دچار یبوست می‌شوند. این افراد همچنین افراد دیگر که از یبوست رنج می‌برند حتما باید همزمان با مصرف ملین‌ها، سبک زندگی خود را تغییر دهند. البته همه ملین‌ها عادت‌آور نیستند و فقط بعضی جوشاندنی‌ها و داروها مثل قرص بیزاکودیل و سنا بر اعصاب روده تاثیر می‌گذارند و باعث می‌شوند روده به آنها عادت کند.
اما ملین‌هایی که فقط مدفوع را شل می‌کنند مثل شیر منیزیم و شربت لاکتولوز یا بعضی داروهای گیاهی مثل موسیلیوم و پسیلیوم (گیاه اسفرزه) که فقط حجم مدفوع را زیاد می‌کنند، خیلی عادت‌آور نیستند. علاوه بر اینها، توصیه می‌شود همیشه از یک نوع ملین استفاده نکنید؛ برای مثال یک هفته از شیر منیزیم، هفته بعد از شربت لاکتولوز، یک هفته از موسیلیوم و… استفاده کنید تا دچار عوارض دارویی نشوید. در کل باید بدانید که بهترین ملین، آب است. هرچه بیشتر آب بنوشید کمتر دچار یبوست خواهید شد.

روش های خانگی درمان واریس پا

واریس بیماری شایعی است که در آن رگها ورم کرده و بطور غیر عادی از زیر سطح پوست نمایان می شوند. این عارضه به خصوص در ران و ساق پاها روی می دهد و علت آن ضعیف شدن دیواره رگ ها و سیستم گردش خون ضعیف می باشد.
بر طبق آمار، سالانه حدود ۲۵ درصد خانم ها و ۱۰ درصد آقایان به واریس مبتلا می شوند. در ادامه چند روش درمان خانگی برای درمان واریس پا به شما معرفی خواهیم کرد که با انجام آن به نتایج قابل توجهی خواهید رسید:

۱- استفاده از سرکه سیب برای التیام درد واریس پا:
از سرکه سیب به عنوان یک ماده پاک کننده طبیعی می شود. علاوه بر آن استفاده از سرکه سیب باعث بهبود گردش خون بدن میگردد. اگر خون به صورت آرام و عادی جریان داشته باشد، ورم و سنگینی واریس کم خواهد شد.
برای انجام این درمان، باید مقدار لازم سرکه سیب را بر روی پوست نواحی که رگ های آن تیره یا بنفش شده اند مالیده و آن را به آرامی ماساژ دهید. توصیه می شود این درمان را هر شب پیش از خواب و هر روز بعد از بیدار شدن انجام دهید تا بیشترین تاثیر را داشته باشد.
روش دیگر استفاده از سرکه سیب بصورت خوراکی است. ۲ قاشق از آن را با یک لیوان آب مخلوط کرده و پس از هم زدن میل کنید. پس از یک ماه استفاده روزانه از این مخلوط تاثیرات شگفت انگیز آن را در درمان واریس پا ملاحظه خواهید کرد.

۲- فلفل قرمز، موثر در کاهش تورم واریس پا
فلفل قرمز منبع غنی فلاونوئیدها و ویتامین C می باشد که مصرف آن باعث بهبود گردش خون شده و درد ناشی از تورم و انباشتگی رگ ها را کاهش میدهد. برای استفاده از این درمان باید یک قاشق چای خوری پودر فلفل قرمز را در یک فنجان آب داغ بریزید و به خوبی هم بزنید تا کاملا حل شود. توصیه می شود روزانه ۳ فنجان از محلول را به مدت یک ماه میل نمایید تا تاثیرات درمانی را مشاهده نمایید.

۳- دفع سموم و درمان واریس پا بوسیله سیر
سیر به علت دارا بودن خاصیت ضد التهاب ، باعث دفع سموم مضر و رادیکال های آزاد از بدن شما میگردد. به علاوه جریان و گردش خون را جهت حمل خون کافی به قلب و ریه بهبود می بخشد و باعث کاهش درد و علایم ناخوشایند واریس می گردد.
برای استفاده، ۶ حبه سیر را جدا کرده و در یک ظرف شیشه ای قرار دهید. آب ۳ عدد پرتقال را بگیرید و به سیرها اضافه کنید. ۲ قاشق سوپ خوری روغن زیتون نیز اضافه کنید. این مخلوط را به مدت حداقل ۱۲ ساعت به حال خود رها کنید . سپس ظرف را تکان دهید و بعد چند قطره از محلول را با انگشت به محل مورد نظر مالیده و به مدت حداقل ۱۵ دقیقه بصورت دایره ای ماساژ دهید. سرانجام، با یک پارچه کتان نواحی روغنی را پوشانده و بگذارید در طول شب باقی بماند تا بهترین نتیجه را داشته باشد.

۴- ماساژ محلول جعفری و سیر و روغن گل رز
روش دیگر درمان واریس پا استفاده از ماساژ است، برای استفاده از این روش ابتدا یک مشت پر سیر قطعه قطعه شده را با یک فنجان آب مخلوط کرده و مدت ۵ دقیقه بجوشانید. اجازه دهید کمی خنک شود. سپس مخلوط را فشار دهید تا آب باقیمانده گرفته شود. چند قطره روغن گل همیشه بهار یا روغن گل رز را اضافه کرده و برای چند دقیقه آن را در یخچال بگذارید. حال آن را به نواحی مورد نظر بر روی پوست مالیده و ماشاژ دهید.

۵- مصرف کلم پیچ
کلم پیچ حاوی عناصر مغذی مثل ویتامین A ، B ، C ، E و K ، منیزیم، پتاسیم، آهن، کلسیم، مس، سولفور و فیبر است. کلم پیچ همچنین خواص درمانی دارد .
برای استفاده، یا برگ کلم ها را به تنهایی بر روی نواحی مورد نظر قرار دهید یا آن را ریز خرد کرده و با آب مخلوط کنید تا چسبنده شود و سپس روی پوست خود بمالید و اجازه دهید برای چند ساعت باقی بماند.
با استفاده از روش های خانگی بالا می توانید امیدوار باشید که به سمت بهبودی از بیماری واریس پا و درد واریس پا حرکت کنید.

واریس چگونه به وجود می آید؟

به‌طور معمول همه‌چیز از یک درد گنگ و خستگی در پا شروع می‌شود، دردی که شاید خیلی از افراد آن را پشت گوش بیندازند و منتظر بنشینند تا روزی برطرف شود، غافل از اینکه یکی از سیاهرگ‌های پایشان روز‌به‌روز گرفتگی بیشتری پیدا می‌کند و متسع‌تر می‌شود. بعد از آن یک روز می‌بینند که قسمتی از پایشان تغییر رنگ داده و متورم شده است اما مشکل اینجا چیزی است به نام واریس، بیماری شایع و دردناک… .

‌ مهم‌ترین علت ایجاد واریس چیست؟

واریس نوعی اتساع غیرعادی و پیچ‌خوردگی ورید‌های سطحی است که به دلیل گردش خون غیرعادی در اندام‌ها ایجاد می‌شود. این عارضه می‌تواند علل مختلفی داشته باشد و معمولا در اندام‌های تحتانی شایع است اما به ندرت در نقاط دیگر هم دیده می‌شود. به‌طور کلی علت ایجاد واریس، نارسایی دریچه‌های لانه کبوتری در اندام‌های تحتانی است که این نارسایی خود به دلایل مختلفی ایجاد می‌شود. ایستادن‌های طولانی‌مدت به صورت بی‌حرکت و ثابت در یک مکان مهم‌ترین و شایع‌ترین علت ایجاد واریس است. برای مثال پاسبان‌ها، پلیس‌های راهنمایی و رانندگی، آرایشگر‌ها و جراحان بیشتر در معرض ابتلا به واریس قرار دارند. با ایستادن‌های طولانی‌مدت دریچه‌هایی که گردش خون را برقرار می‌سازند و باعث می‌شوند خون به صورت یک‌طرفه از اندام تحتانی تخلیه شود و به سمت قلب پیش رود، عملکردشان مختل می‌شود. در نتیجه خون در اندام‌ها جمع می‌شود و حتی گاهی‌اوقات به صورت معکوس به پایین برمی‌گردد، زیرا نیروی جاذبه خون را به سمت پایین می‌کشد. البته فراموش نکنید که این حالت در سیاهرگ‌ها رخ می‌دهد و نه سرخرگ‌ها، زیرا گردش خون در سرخرگ‌ها به کمک نیروی پمپ قلب انجام می‌شود اما خون سیاهرگ‌ها به کمک پمپ عضلانی که در اندام‌های تحتانی وجود دارد به گردش درمی‌آید. یعنی عضلات با انقباض و انبساط خود هنگام راه رفتن، حرکت کردن یا ورزش کردن خون را به گردش درمی‌آورند. حال اگر این مکانیسم‌ها به هر دلیل انجام نشوند برای مثال پمپ عضلانی ضعیف باشد یا فرد بی‌حرکت باشد و این عضلات کار نکنند و دریچه در طولانی‌مدت نارسا شود، واریس ایجاد خواهد شد. علاوه بر ایستادن‌های طولانی‌مدت دلایل مختلف دیگری برای نارسایی دریچه‌ای وجود دارد از جمله چاقی، حاملگی، سابقه تصادف و آسیب دیدگی عروق، بالا رفتن فشار داخل شکم و انجام کارهای خیلی‌سنگین. مصرف سیگار و دخانیات نیز روی واریس تاثیر منفی می‌گذارد و باعث غیرطبیعی‌شدن گردش‌خون در پا می‌شود. از طرف دیگر دخانیات، سطح اکسیژن خون را کاهش می‌دهند و از این طریق پیشرفت واریس را تسریع می‌کنند. البته درصدی از موارد واریس به صورت ژنتیکی در خانواده‌ها ایجاد می‌شود؛ بنابراین اگر پدر یا مادر سابقه واریس داشته باشند فرزندان آنها شانس بیشتری برای ابتلا دارند. همچنین با بالا رفتن سن از آنجایی که از اندام‌ها استفاده بیشتری می‌شود و ممکن است فرد دچار اضافه وزن شود احتمال ایجاد واریس بیشتر می‌شود. در برخی مقالات نیز آمده است که انداختن پا‌روی‌پا می‌تواند احتمال ایجاد واریس را افزایش دهد.

‌ حالت نشستن هم ایجاد مشکل می‌کند؟

نشستن‌های طولانی‌مدت و بی‌حرکت نیز می‌تواند باعث ایجاد واریس شود. در واقع ایستادن از نشستن بدتر است و نشستن از خوابیدن. به طور حتم وقتی شما حالت خوابیده داشته باشید و پاهایتان به صورت افقی یا درجاتی بالاتر از سطح قلب قرار گیرد، گردش خون بهتر می‌شود و تخلیه وریدی افزایش پیدا می‌کند. بستن کمربندهای خیلی تنگ و پوشیدن شلوارهای خیلی چسبان و هر عامل دیگری که گردش خون طبیعی پا را به هم بزند نیز ممکن است باعث فشار و ناراحتی پا شود. بنابراین استفاده مداوم از این لباس‌ها ممکن است ایجاد واریس را تسریع کند. علاوه بر این قرار گرفتن در محیط‌های گرم مانند سونا و حمام بخار باعث می‌شود که تعریق افزایش پیدا کند و عروق پوست متسع‌تر شوند. بنابراین گرما ممکن است علایم واریس را تشدید کند. از طرف دیگر سرما باعث می‌شود عروق پوست منقبض شوند و علایم واریس به طور موقت کاهش پیدا کنند.

‌ درست است که شیوع واریس در خانم‌ها بیشتر از آقایان است؟

شیوع واریس از لحاظ آماری در خانم‌ها سه تا چهار برابر بیشتر از آقایان است. یکی از دلایل آن هورمون‌های زنانگی است. این هورمون‌ها در زمان حاملگی باعث می‌شوند که جدار عروق عضلات شل شوند. در نتیجه احتمال اتساع عروق بالا می‌رود و خون بیشتری در آنها جمع می‌شود. از طرف دیگر فشاری که رحم و جنین روی عروق اندام تحتانی وارد می‌سازند باعث می‌شوند گردش خون در ناحیه لگن دچار اختلال شود.

‌ آیا واقعیت دارد که فشارخون و دیابت رابطه مستقیمی با واریس دارند؟

فشارخون رابطه مستقیمی با واریس ندارد به این دلیل که فشارخون در سیستم شریانی است اما واریس در سیستم سیاهرگی رخ می‌دهد. با این حال بیمارانی که فشارخون دارند از آنجایی که معمولا مسن‌تر هستند ممکن است به دلیل شرایط‌شان بیشتر دچار واریس شوند. دیابت نیز رابطه مستقیمی با واریس ندارد. دیابت در نهایت ممکن است باعث گرفتاری و تصلب شرایین در سرخرگ‌ها شود و ورید‌های سیاهرگی را به آن صورت درگیر نمی‌کند.

‌ برای درمان این بیماری باید چه کرد؟

برای پیشگیری از ایجاد واریس و پیشرفت آن توصیه می‌شود از ایستادن‌های طولانی‌مدت و بی‌حرکت خودداری کنید. اگر شغل‌تان طوری است که باید سرپا بایستید، سعی کنید در محل، حالت قدم‌رو داشته باشید و پاهایتان را جابه‌جا کنید و عضلات‌تان را درجا منبسط و منقبض کنید. علاوه بر این ورزش کردن و جلوگیری از اضافه وزن می‌تواند کمک‌کننده باشد. در اولین فرصتی که پیدا می‌کنید پاهای خود را بالا قرار دهید. این کار باعث استراحت پا و بهبود در گردش خون سیاهرگی می‌شود. حتی اگر پنج‌دقیقه هم فرصت داشته باشید، پاهایتان را بالا بگذارید تا خون تیره‌رنگ عاری از اکسیژن تخلیه شود و خون روشن و تازه جایگزین آن شود. بهترین حالت این است که سطح پا از سطح قلب بالاتر باشد. برخی از افراد پاهای خود را به دیوار تکیه می‌دهند و برخی‌ها روی مبل یا صندلی می‌گذارند. برخی‌ها نیز وقتی می‌خوابند زیر پایشان بالشت می‌گذارند. در واقع هرچقدر که بتوانیم پا را بالاتر قرار دهیم، تخلیه خون وریدی سریع‌تر انجام می‌شود. ورزش در طولانی‌مدت با دو مکانیسم از ایجاد واریس پیشگیری می‌کند: تقویت پمپ عضلانی و بهبود گردش خون در پا. ورزش‌های حرکتی مانند پیاده‌روی، دویدن، دوچرخه‌سواری، شنا، والیبال و فوتبال بهترین انتخاب‌ها در این مورد هستند. در نقطه مقابل نیز ورزش‌هایی که در حالت ثابت و ایستایی با فشار زیاد انجام می‌شوند مانند وزنه‌برداری، کار با دستگاه و بدنسازی، گردش خون پا را مختل می‌کنند و ممکن است باعث تشدید واریس شوند.

‌ جوراب واریس چقدر در درمان بیماری موثر هست؟

برای پیشگیری و جلوگیری از پیشرفت واریس می‌توان از جوراب‌های مخصوص واریس (با فشار و سایز مناسب) استفاده نمود. جوراب واریس درجه‌بندی‌های مختلفی دارد و بر اساس فشاری که به پا وارد می‌کند در چهار کلاس مختلف تقسیم‌بندی می‌شود. برای پیشگیری از واریس معمولا کلاس یک و برای کسانی که مستعد هستند یا در مراحل اولیه واریس قرار دارند کلاس دو تجویز می‌شود. کلاس سه و چهار کاملا جنبه درمانی دارند و برای کاهش عوارض واریس به کار می‌روند. برای مثال کسانی که زخمی در پایشان ایجاد شده است یا سابقه لخته خونی دارند باید از کلاس سه و چهار استفاده کنند. از طرف دیگر جوراب واریس طول‌های متفاوتی دارد و ممکن است تا زیر زانو یا بالای کشاله‌ران یا به صورت جوراب شلواری باشد. طول جوراب باید متناسب با محل و نوع واریس انتخاب شود. نکته مهم این است که جوراب واریس باید حتما توسط افراد خبره و متخصص با اندازه‌گیری دقیق تجویز شود و از خرید خودسرانه آن از داروخانه‌ها خودداری نمود. در غیر این صورت ممکن است جوراب خریداری شده بیش از حد تنگ یا گشاد باشد و باعث شود بیمار دیگر از آن استفاده نکند. در صورتی که اگر جوراب توسط فرد متخصص تجویز شود نه تنها پا را خسته نمی‌کند بلکه باعث می‌شود درد و خستگی پا برطرف شود. برای انتخاب جوراب مناسب باید در درجه اول به جراحان عروق و افرادی که به صورت تخصصی در مورد واریس کار می‌کنند مراجعه نمود. در شهرهای کوچک‌تر نیز می‌توان به پزشکان جراح یا پزشکان عمومی مراجعه نمود، البته به شرطی که دوره مربوطه را دیده باشند. جوراب واریس را باید صبح‌ها بعد از بیدار شدن از خواب بپوشید؛ ترجیحا قبل از اینکه از حالت افقی و خوابیده به حالت عمودی و ایستاده دربیایید. زیرا اگر چند ساعت سر پا بایستید و بعد جوراب را بپوشید، تجمع خون در اندام اتفاق افتاده و ورم شروع شده است و حتی ممکن است جوراب به راحتی به پای شما نرود. افرادی که واریس و ضایعه پیشرفته‌ای ندارند در آخر روز وقتی از محل کارشان به خانه برمی‌گردند اگر قرار نیست زیاد سر پا باشند یا بنشینند، می‌توانند جوراب را دربیاورند اما افرادی که واریس پیشرفته‌تری دارند باید تا قبل از خواب شبانه‌شان جوراب را به پا داشته باشند.

‌ جراحی هم در درمان این بیماری نقش دارد؟

روش‌های درمان واریس پا را می‌توان به دو دسته کلی تقسیم نمود. اولین روش، جراحی است که قدیمی محسوب می‌شود اما روش استانداردی است. دسته دیگر نیز شامل روش‌های جدید و پیشرفته‌تر از جمله درمان‌های دارویی، لیزر یا RF (رادیوفرکوئنسی) می‌شود. در روش جراحی قسمتی از دریچه اصلی پا که دچار اختلال شده است را می‌بندند و آن قسمت از رگ که حالت گشاد پیدا کرده است را از درون پا درمی‌آورند. این یک عمل استاندارد است که هنوز هم در بیمارستان‌ها انجام می‌شود. در خیلی از موارد موفقیت درمان با این عمل سنجیده می‌شود، یعنی کلیه روش‌های دیگر مانند لیزر و RF در برابر با جراحی سنجیده می‌شوند. جراحی اگر توسط پزشکان خبره انجام شود، موفقیت بالایی خواهد داشت و خطری بیمار را تهدید نخواهد کرد. در این مورد نیز جراحان عروق در ارجحیت قرار دارند. گاهی‌اوقات بیماران به‌خصوص در شهرستان‌ها توسط جراحان عمومی عمل می‌شوند و این کار باعث می‌شود جراحی آنها کامل انجام نشود و علایم‌شان عود کند و نیاز به عمل مجدد پیدا کنند. در هر صورت هر عملی عوارض خاص خود را دارد. برای مثال ممکن است تا چند روز در محل مورد نظر کبودی و درد ایجاد شود و حتی ممکن است عفونت و خونریزی رخ دهد.

‌ واریس‌ها اگر درمان نشوند باعث عارضه می‌شوند؟

واریس اگر درمان نشود در طی زمان پیشرفت می‌کند. یعنی رگ‌ها به‌تدریج متسع می‌شوند و این اتساع منجر به تورم به‌خصوص در ناحیه ساق پا و قسمت فوقانی قوزک داخلی می‌شود. سپس پوست به تدریج تیره و نازک می‌شود و اگر درمان نشود منجر به زخم و اگزما و حتی خونریزی می‌شود. در واقع با متسع شدن وریدها و نازک شدن پوست، کوچک‌ترین آسیب یا ضربه‌ای می‌تواند باعث خونریزی‌های شدید شود. یکی دیگر از عوارض واریس، ایجاد لخته در ورید‌های سطحی یا به اصطلاح «ترومبوفلبیت» سطحی است. در چنین مواقعی ایجاد لخته در اثر اتساع باعث می‌شود رگ مورد نظر متورم، قرمزرنگ، دردناک و سفت شود. برای مثال بیمارانی که چند ساعت بدون حرکت در هواپیما می‌نشینند ممکن است دچار این عارضه شوند. بسیاری از اوقات بیماران سوال می‌کنند که آیا این لخته می‌تواند حرکت کند و به قلب برود و باعث آمبولی شود؟ پاسخ به این سوال منفی است. یعنی طبق تعریف، واریس، اتساع عروق سطحی پاست، درحالی که آمبولی در رابطه با عروق عمقی اتفاق می‌افتد. به هرحال ایجاد لخته در عروق سطحی نیز دردناک است و گاهی اوقات در موارد پیشرفته نیاز به بستری وجود دارد.

بایدها و نبایدهای لیزر لیپولیز

با توجه به اینکه چاقی امروزه به معضل اساسی در جوامع مختلف تبدیل شده است، طبیعتا درمان آن هر روزه شکل جدیدتری را تجربه می کند و سعی می شود از پیشرفت های تکنولوژیک برای درمان آن استفاده شود.
در چند سال اخیر تکنیک های استفاده از ارتعاشات اولتراسوند و حرارت نور لیزر توانسته راه خود را در خرد کردن و از بین بردن سلول های چربی در میان سایر درمان های چاقی باز کند که اختصارا به این تکنیک، لیپولیز یا خردکردن سلول های چربی می گویند.

این روش یکی دیگر از روش های درمان چاقی است که امروزه باب شده است.

چه شرایطی باعث ایجاد نتیجه مناسب در درمان لیپولیز می شود؟
نکته ای که افراد باید از آن آگاه باشند، این است که همه افراد مراجعه کننده نمی توانند کاندیدای مناسبی برای انجام عمل لیپولیز باشند و اگر انتخاب اولیه صحیح نباشد، نتیجه نهایی به دست آمده نه مورد مطلوب بیمار خواهد بود و نه پزشک.

معیارهایی که برای انتخاب بیمار مناسب باید در نظر گرفت، عبارتند از:
– حجم چربی: حجم چربی در هر فردی متغیر است، اما افرادی که ضخامت چربی زیر پوستشان بین یک تا شش سانتیمتر است، می توانند جزو کاندیداهای این عمل قرار بگیرند و افرادی که ضخامت چربیشان بیشتر یا کمتر از میزان نام برده است، برای انجام عمل لیپولیز مناسب نیستند.
– وضعیت پوست بیمار: افرادی که افتادگی خفیف تا متوسط پوست دارند، می توانند جزو کاندیداهای عمل لیپولیز باشند، اما افرادی که افتادگی وسیع و شدید پوست دارند، لیپولیز به تنهایی نمی تواند باعث جمع شدگی یا کشیدگی پوست این بیماران شود، به همین دلیل اگر عمل لیپولیز به تنهایی در این افراد انجام شود، نتیجه عمل، پوستی شل و افتاده تر از قبل خواهد بود که ممکن است برای بیمار این نتیجه ناخوشایند باشد، اما امروزه می توان با عمل لیپوابدومینوپلاستی (به معنای حذف پوست اضافه پس از عمل لیپولیز) این افراد هم جزو کاندیداهای عمل لیپولیز قرار بگیرند.
– وضعیت قوام جداره شکم: افرادی که جداره شکمشان شل است (مانند کسانی که بارداری‌های متعددی داشته اند) انجام عمل لیپولیز باز هم به تنهایی پاسخگو نیست و بهتر است از روش ابدومینوپلاستی (باعث تقویت جداره شکم می شود) استفاده کنند.
– داشتن خواسته معقول: بیمارانی که توقع منطقی از کاهش وزن خود دارند جزو کاندیداهای مناسب هستند، اما افرادی که انتظار بیشتر از نتیجه معقول دارند، بهتر است این عمل را انجام ندهند.
اگر حجم چربی به میزان مناسب تخلیه نشود باعث فرورفتگی، شکل ناهموار، شل شدن و مختل کردن پوست آن ناحیه شده و فرد را به مخاطره می اندازد و خارج کردن ۱۵ تا ۲۰ کیلو چربی از بدن شخص خطرآفرین است

روش عمل لیزر لیپولیز به چه صورت است؟
یکی از مهم ترین بخش ها در عمل لیپولیز، استفاده مناسب از حجم مایع تاموسنت (این مایع قبل از لیپولیز داخل چربی تزریق می شود) است و اینکه چه حجمی از مایع در هر ناحیه از بدن فرد وارد شود نیاز به تجربه و تخصص پزشک دارد تا نتیجه مطلوبی را به همراه داشته باشد.
بعد از تزریق مایع تاموسنت، دومین نکته که در نتیجه مطلوب دخیل است، نوع دستگاه لیزر (کم‌توان و پرتوان) با طول موج مناسب است. بعد از آب کردن چربی‌ها و انجام لیپولیز، باید لیزر به مقدار کافی به پوست فرد تابیده شود. این عمل سلول‌های پوست بیمار را تحریک کرده و کلاژن بیشتری را ایجاد می کند تا پوست بیمار به مرور زمان به حالت اولیه بازگردد و از شلی پوست افراد جلوگیری می کند.

روش انجام لیزر لیپولیز چگونه است؟
پس از بی‌حسی موضعی، سوراخ بسیار کوچکی در پوست ایجاد می شود و از طریق آن کانولا یا آسپیراتور به قطر یک تا دو میلیمتر زیر پوست وارد می شود. سپس کانولا به آرامی به عقب و جلو حرکت داده می شود تا تابش لیزر زیر سلول های چربی برخورد کند و سبب پاره شدن دیواره سلول های چربی و سپس آزاد شدن چربی مایع درون سلول شود که بعد از آن، این چربی مایع به راحتی توسط ساکشن با فشار کم خارج شده یا توسط بدن متابولیز شده و از بین برود.

اگر حجم چربی خارج شده از بدن بیمار بیش از حد باشد، چه پیامدی به دنبال دارد؟
اگر حجم چربی به میزان مناسب تخلیه نشود باعث فرورفتگی، شکل ناهموار، شل شدن و مختل کردن پوست آن ناحیه شده و فرد را به مخاطره می اندازد و خارج کردن ۱۵ تا ۲۰ کیلو چربی از بدن شخص خطرآفرین است.

دوره نقاهت لیزر لیپولیز چگونه است؟
درد پس از عمل کم بوده و با داروی مسکن مناسب کنترل می شود. مختصری ورم و کبودی در محل عادی است و پس از مدتی برطرف می شود. ۳ الی ۴ روز بعد از عمل، فرد قادر به انجام کارهای معمول روزمره است.

محل های مناسب جهت لیپولیز کدامند؟
منطقه ای از بدن که چربی به صورت موضعی رسوب کرده باشد، جهت لیپولیز مناسب است. از جمله: غبغب، سینه در آقایان، شکم، پهلو، خارج و داخل ران از نقاط مناسب جهت عمل لیپولیز است.

قبل و بعد از عمل لیپولیز باید چه نکاتی رعایت شود؟
قبل از انجام عمل لیپولیز، باید یک جلسه مشاوره برای بیمار گذاشته شود تا در مورد نحوه عمل، فواید و عوارض آن (عوارض عمل لیپولیز بسیار ناچیز است، اما بهتر است به فرد گفته شود) توضیحات لازم ذکر شود. همچنین بعد از عمل، فرد باید تحت نظر پزشک باشد و در جلسات تعیین شده مورد معاینه قرار گیرد، زیرا مراقبت های بعد از عمل لیپولیز قسمتی از عمل است که باعث بهتر شدن نتیجه نهایی می شود. همچنین نکاتی که بعد از عمل باید فرد به آن توجه کند، پوشیدن گن‌های مناسب است که از تجمع مایعات و شلی پوست جلوگیری می کند.

۱۰ راه جلوگیری از واریس پا

۱۰ راه جلوگیری از واریس پا
سیاهرگ ها یا وریدهای واریسی به رگ های خونی پیچ خورده و گشادی گفته می شود که بیشتر در پاها دیده می شوند. فشار مداوم روی سیاهرگ ها باعث می شود دیواره رگ های خونی ضعیف شود و رگ های واریسی ایجاد گردد.

در بیشتر افراد، وریدهای واریسی، بدشکل و عنکبوتی هستند و از این نظر آزاردهنده می باشند، ولی در برخی موارد نیز باعث ایجاد درد زیادی موقع راه رفتن و ایستادن می شوند و در موارد شدید باعث بروز زخم های پوستی می گردند.
راهی برای جلوگیری از تشکیل سیاهرگ های واریسی وجود ندارد، ولی با انجام برخی کارها می توان احتمال ابتلا به این مشکل را کاهش داد:

۱- به طور منظم ورزش کنید.
پیاده روی و آهسته دویدن، جریان خون را در پاها بهبود می دهد و جریان خون مناسب، از پیشرفت و بدتر شدن سیاهرگ های واریسی جلوگیری می کند.
همچنین ورزش، فشار خون بالا را کاهش می دهد و سیستم گردش خون کل بدن را تقویت می کند.

۲- از ایستادن طولانی مدت خودداری کنید.
ایستادن در یک جا برای مدت زمان طولانی، فشار وارده به سیاهرگ های پاها را افزایش می دهد. این فشار وارده نیز دیواره رگ های خونی را ضعیف می کند.
البته برخی مشاغل طوری هستند که فرد مجبور است مدت طولانی در یک جا سر پا بایستد. در این گونه مواقع سعی کنید هر چند وقت یک بار وضعیت بدنی خود را تغییر دهید و حداقل هر نیم ساعت یک بار کمی قدم بزنید تا خیلی یک جا نایستید.
اگر می توانید در حالت نشسته هم کار خودتان را انجام دهید، سعی کنید مدتی هم بنشینید.صندلی های بلندی وجود دارند که در برخی موارد می توانید به جای ایستاده کار کردن، از آنها برای انجام کار خود استفاده کنید.

بیماری واریس,واریس پا,راههای پیشگیری از واریس

عوامل پیشگیری از واریس پا

۳- به طور صحیح بنشینید.
روی صندلی، صاف و راست بنشینید و پاهایتان را روی هم نیندازید.
نشستن صحیح و مناسب، گردش خون را در پاها بهبود می بخشد، در حالی که انداختن پاها روی هم، جریان خون را در پاها مختل می کند.

۴- وزن مناسب و سالم بدن را حفظ کنید.
یکی دیگر از روش های درمان واریس پا داشتن وزن مناسب است، وزن اضافی بدن در افراد چاق، فشار زیادی روی پاها و سیستم گردش خون بدن وارد می کند. لذا کاهش وزن اضافی بدن، خطر ابتلا به سیاهرگ های واریسی را در خیلی موارد کم می کند.یک برنامه غذایی سالم و مناسب داشته باشید و از مصرف غذاهای پر کالری و با ارزش غذایی کم خودداری کنید. همچنین به طور منظم ورزش کنید.با داشتن یک برنامه غذایی سالم و فعالیت بدنی منظم، خطر ابتلا به واریس پا هم کم می شود.

البته برخی افراد، بدون در نظر گرفتن وزن آن ها، بیشتر از بقیه مستعد ابتلا به واریس پا هستند. در این گونه موارد هم بایستی وزن مناسب بدن را حفظ کرد، ولی بایستی با پزشک متخصص در مورد سایر راه های کاهش خطر ابتلا به واریس مشورت نمود.

۵- سیگار نکشید.
کشیدن سیگار خطرات زیادی برای سلامتی بدن دارد، ولی به یاد داشته باشید که بالا رفتن فشار خون در اثر مصرف سیگار، در ایجاد سیاهرگ های واریسی موثر است.

۶- از مصرف قرص های ضد بارداری با استروژن بالا خودداری کنید.
مصرف طولانی مدت قرص های ضد بارداری با استروژن بالا، خطر ابتلا به واریس پا را افزایش می دهد که به دلیل تغییر عملکرد دریچه های سیستم گردش خون است.
لذا اگر می خواهید برای مدت زمان طولانی از قرص های ضد بارداری استفاده کنید با پزشک متخصص مشورت کنید تا داروی دیگری برای شما بنویسد، و یا سایر روش های جلوگیری از بارداری را برای شما بیان کند تا از آنها استفاده کنید.

۷- پاهای خود را مدتی بالا نگه دارید.
خصوصا اگر مدت زمان طولانی ایستاده اید، مدتی در طی روز و یا بعد از اتمام کار خود، پاهای خود را بالا نگه دارید تا گردش خون در پاها بهبود یابد و پاها استراحت کنند.
همچنین موقع خواب می توانید کمی پاهای خود را بالاتر بگذارید. برداشتن فشار از روی پاها، از تجمع خون در سیاهرگ ها جلوگیری می کند.

۸- شلوار و دامن تنگ نپوشید.
برای بهبود جریان خون به قسمت های پایینی بدن، از پوشیدن لباس تنگ در قسمت پاها و کمر خودداری کنید. لباس های کمی گشاد و نرم بپوشید.هم چنین کفش راحت، با پاشنه متوسط و اندازه پای خود بپوشید و از پوشیدن کفش های پاشنه بلند و تنگ و نامناسب خودداری کنید.

بیماری واریس,واریس پا,راههای پیشگیری از واریس

عوامل پیشگیری از واریس پا

۹- جوراب سفت و مخصوص واریس بپوشید.
اگر واریس پای شما روز به روز بدتر می شود، از جوراب های مخصوص واریس استفاده کنید. این جوراب ها را می توانید از داروخانه و یا مراکز فروش لوازم پزشکی تهیه کنید.
قبل از خرید جوراب مخصوص واریس، درباره اندازه و میزان فشردگی جوراب که مناسب شرایط شما باشد، با پزشک خود یا دکتر داروخانه مشورت کنید.

۱۰- از درمان های پزشکی استفاده کنید.
در حالی که استفاده از روش های بالا می تواند از پیدایش سیاهرگ های واریسی جلوگیری کند، ایجاد سیاهرگ های واریسی جدید را متوقف نماید و اندازه و میزان درد سیاهرگ های واریسی موجود را کاهش دهد، اگر با این همه درد شدیدی داشتید یا اگر روش های بالا موثر نبودند، بایستی از درمان پزشکی تحت نظر پزشک متخصص استفاده کنید.

این روش های درمانی عبارتند از:

اسکلروتراپی، جراحی با لیزر و برداشتن سیاهرگ های واریسی از پا.
با پزشک متخصص مشورت کنید تا بهترین روش درمانی مناسب شما را بیان کند.

نکات مهم
۱- سیاهرگ های واریسی پا در زنان شایع تر است، ولی تعداد زیادی از مردان را نیز می تواند مبتلا کند. با افزایش سن، احتمال ابتلا به واریس پا بیشتر می شود، اما سیاهرگ های واریسی در هر سنی می توانند تشکیل شوند و مسئله وراثت نیز در بروز این مشکل موثر است.

۲- اگرچه سیاهرگ های واریسی به طور کلی مشکل خطرناکی نیستند، ولی می توانند نشان دهنده یک بیماری جدی و خطرناک باشند. لذا اگر وضعیت سیاهرگ های واریسی در شما روز به روز بدتر می شود، حتما به پزشک مراجعه کنید تا وضعیت سلامتی شما را بررسی کند.نباید برای از بین بردن رگ های واریسی از درمان با دست، مثل ماساژ پا استفاده کرد. این کار خطرناک است و باعث ایجاد آمبولی در رگ ها می شود

۳- در جایی از پا که واریس معمولا رخ می دهد از یخ استفاده کنید و یا آن را گرم کنید تا عضلات و درد پاها آرام شوند.

۴- سعی کنید پاها را بالاتر از سر خود نگه دارید. هم چنین برای جریان خون بهتر از روغن بادام استفاده کنید.

هشدارها
۱- در شرایط زیر فورا نزد پزشک بروید: اگر رگ های واریسی شما خونریزی کرد، اگر دچار درد یا ورم ناگهانی در پاها شدید، اگر متوجه یک برآمدگی در سیاهرگ واریسی و یا نزدیک آنها گشتید.

۲- نباید برای از بین بردن رگ های واریسی از درمان با دست، مثل ماساژ یا لرزاندن پا استفاده کرد. این کار خطرناک است و باعث ایجاد آمبولی (لخته خون متحرک) در رگ ها می شود که می تواند حرکت کند و با قرارگیری در رگ های قلب باعث سکته قلبی گردد، و یا در رگ های مغز باعث سکته مغزی شود و یا در رگ های ریه، باعث انفارکتوس ریوی شود که همه این ها کشنده هستند.

۳- مراقب درمان های گران قیمت و غیر متعارف باشید. در حالی که بیشتر این نوع درمان ها ضرری ندارند، ولی معمولا در درمان بیماری هم موثر نیستند.
در این مورد می توان به داروهای گیاهی اشاره کرد. برخی از این مکمل های گیاهی واقعا از بروز مشکل جلوگیری و یا آن را درمان می کنند، ولی تبلیغات و ادعاهای بسیاری از شرکت های تولیدکننده آن ها بی پایه و اساس است. لذا همیشه قبل از استفاده از هر نوع داروی گیاهی و یا گیاه دارویی با پزشک مشورت کنید.
پزشک نمی تواند ادعای این شرکت ها را تایید و یا رد کند، ولی می تواند عوارض مضر برخی از این گیاهان دارویی را به شما بگوید.

مسائلی که پیش از پروتز سینه باید بدانید و عوارض آن!

در سال های اخیر، عمل های زیبایی و پروتز زیاد شده است. از جمله این جراحی ها می توان به پروتز سینه و بزرگ کردن سینه اشاره کرد. اما زنانی که قصد این کار را دارند باید مسایلی را بدانند که برایشان لازم و ضروری است.

۱٫ شاید با یک بار عمل کردن به نتیجه دلخواه نرسید

حدود ۲۵ درصد از زنانی که سینه های خود را پروتز می کنند، پس از ۱۰ سال باید دوباره این عمل را تکرار کنند. زیرا این پروتز دایمی نیست و به ترمیم نیاز دارد. پروتز در طول چند سال شکل و فرم اصلی خود را از دست می دهد. بارداری، اضافه یا کم شدن وزن و فاکتورهای دیگری نیز در تسریع این فرایند تاثیر دارند. پس فکر نکنید یک بار پروتز می کنید و برای همه عمر خیالتان راحت است.

۲٫ هزینه جراحی بیشتر از تصور است

عمل جراحی پروتز سینه، هزینه های جانبی متعددی دارد که قیمت تمام شده آن با آن چه حدس می زنید خیلی فرق دارد. البته هزینه ها بر اساس پزشک، بیمار و کشور و شهری که انجام می شود، متغیر است. برخی جراحی ها مدت طولانی تری به مراقبت و تحت نظر بودن نیاز دارند و همین موجب افزایش هزینه ها می شود.

۳٫ جراحی سینه به ۵ تا ۷ روز مرخصی نیاز دارد

پس از عمل پروتز سینه باید ۵ تا ۷ روز در خانه استراحت کنید تا به طور کامل خوب شوید. در طول این مدت به هیچ عنوان نباید کار کنید و تقریبا به استراحت مطلق نیاز دارید. در کاشت هایی که در پشت ماهیچه انجام می شوند، به جای اینکه در بالا باشند، دوره بهبود و ریکاوری سخت تر و طولانی تر خواهد بود.

۴٫ پروتز هرگز مانند سینه واقعی نیست و مصنوعی بودن آن کاملا حس می شود

با اینکه پروتزهای سیلیکونی به سینه واقعی خیلی شباهت دارند اما به هر صورت ساخته دست بشر هستند و نمی توانند حالت و بافت طبیعی داشته باشند. البته پروتزهایی که زیر سینه اصلی فرد قرار داده می شوند، بیشتر طبیعی هستند و مصنوعی بودنشان دیده نمی شود.

۵٫ به یکباره نمی توانید سینه کوچک را خیلی بزرگ کنید

اگر سینه های خیلی کوچکی داریذ، انتظار نداشته باشید با یک بار جراحی زیبایی به سایز بزرگ برسید. باید واقع‌گرا باشید و یک روند منطقی را دنبال کنید. بدن و پوست برای تغییر حالت خود به زمان نیاز دارد. برای بزرگ کردن سینه باید چند سال زمان صرف کنید تا فرم غیرطبیعی و زشت به خود نگیرد.

۶٫ بزرگ یا کوچک کردن سینه روی شیر دادن تاثیر منفی دارد

به این نکته توجه داشته باشید به زنانی که اندازه سینه خود را بزرگ یا کوچک کرده اند، توصیه می شود از سینه خود به فرزندشان شیر ندهند. این ریسک وجود دارد که لوله شیررسان به سینه قطع شده باشد.

۷٫ پس از عمل زیبایی سینه، حس نوک سینه از بین می رود

پس از عمل زیبایی سینه، حس نوک سینه از بین می رود. این مساله به چند فاکتور بستگی دارد. مهم ترین آنها شکل سینه و نوع جراحی است. البته پس از بین رفتن حس نیز همچنان سرما را حس خواهد کرد.

۸٫ اگر پیشنه خانوادگی در سرطان سینه دارید، اصلا پروتز نکنید

اگر سابقه خانوادگی شما بد است و افرادی سرطان سینه داشته اند، توصیه می کنیم به هیچ عنوان این عمل را انجام ندهید زیرا خطر ابتلا به سرطان را افزایش می دهد.

۹٫ همه جراح های زیبایی قابل اعتماد نیستند

پیش از اینکه خود را به تیغ جراحی بسپارید در مورد پزشکی که قرار است این عمل را انجام دهد به درستی و دقیق و کامل تحقیق و پرس‌وجو کنید. هر کدام که مدرک تحصیل یبالاتر و تجربه پزشکی بیشتری داشته است را برای این امر انتخاب کنید. عکس های پیش و بعد از عمل آنها را ببینید.

۱۰٫ سینه های مصنوعی نیز همانند نمونه های طبیعی روی طرز نشستن و فرم بدن فرد تاثیر دارند

با بزرگ و سنگین شدن سینه ها، فرم بدن و نشستن و ایستادن فرد نیز تغییر می کند. چون به هر حال، وزن اضافه ای به بدن تحمیل شده است. اگر پروتز خیلی بزرگ باشد، وزن آن را بیشتر احساس خواهید کرد.

۱۱٫ می توانید از قسمت های دیگر بدن چربی بردارید و در سینه بگذارید

این روش تازه ای در جراحی سینه است که به جای سیلیکون و مواد مصنوعی، از چربی های داخلی بدن برای پر کردن و بزرگ کردن سینه استفاده می کنند.

۱۲٫ پروتز سینه در تشخیص سرطان سینه اثر منفی ندارد

سلامت سینه بسیار مهم است. برای این امر هر چند ماه یکبار باید ماموگرافی کنید. اگر سینه هایتان پروتزی است و در قسمت زیرین سینه کار گذاشته شده است، برای تشخیص مانعی ندارد.

۱۳٫ ورزش به ویژه ورزش های هوازی پس از پروتز ممنوع هستند

شاید بتوانید پس از یک هفته نرمش های سبک داشته باشید اما دست‌کم تا ۱۲ هفته نمی توانید هیچ گونه ورزش سختی داشته باشید.

۱۴٫ اگر عمل پروتز پس از زایمان انجام شود بسیار بهتر و احت تر است

اگر عمل سینه را به بعد از بچه دار شدن موکول کنید، خودتان راحت تر خواهید بود

۱۵٫ دو نوع انتخاب دارید: پروتز و نمکی

حدود ۷۷ درصد از جراحی های پروتز سینه در آمریکا در سال ۲۰۱۴ میلادی از جنس سیلیکون بوده اند. انواع سیلیکونی ظاهر طبیعی تر دارند. اما انواع نمکی در قسمت هایی از خود خط هایی نشان می دهند و بیشتر مثل کیسه های آب هستند و در طول زمان نیز اندازه آنها کم می شود.

۱۶٫ وقتی سینه را کوچک می کنید، لازم نیست نوک سینه را کوچک کنید

البته این مساله به سلیقه شخصی بستگی دارد.

۱۷٫ پیش از جراحی این سوال ها را از خود بپرسید:

این وضعیت چقدر مرا آزار می دهد؟

چرا به این جراحی نیاز دارم؟

آیا این عمل نتیجه خوشایندی برای من خواهد داشت؟

آیا می توانم کار و ورزش را مدیریت کنم؟

و حال به عوارض آن می پردازیم:

پروتز و سرطان سینه

هیچ مدرکی که نشان دهد پروتز سینه ایجاد سرطان در انسان می کند، وجود ندارد. شاید مهمترین موضوع در مورد پروتزهای سینه امکان به تاخیرافتادن تشخیص سرطان سینه با پروتزهای سینه سیلیکون و پرشده با آب نمک می باشد. هردوی این مواد حاجب هستند و اشعه و پرتوها را از خود عبور نمی دهند و مانع دیده شدن بافت اصلی سینه در جریان مامورگافی می شوند. اگرچه تکنیک های ماموگرافی در سالهای اخیر بهتر شده و پیشرفت کرده اند و رادیولوژیست می تواند تا جایی که ممکن است قسمتهایی از بافت اصلی سینه که زیر پروتز سینه پنهان است را ببیند.

مهم است بدانید ۱۰ تا ۲۰ درصد سرطان های سینه با اشعه ایکس قابل تشخیص و مرئی نیستند و بنابراین بیشتر سرطان های سینه هنوز هم توسط خود شخص یا با معاینات فیزیکی قابل تشخیص و کشف می باشند. زنی که پروتز سینه دارد باید همان برنامه ماموگرافی منظم که زنان دیگر دارند را داشته باشد. باید شخصی که کار رادیوگرافی را انجام می دهد را از وجود پروتزها مطلع کرد تا نماهای خاص برای رادیوگرافی مناسب انتخاب شود. در نتیجه پروتزهای سینه کار رادیولوژیست را سخت تر می کنند؛ هرچند مانع انجام آن نمی شوند.

برش های جراحی

سه نوع برش اصلی جراحی برای جاگذاری کردن پروتز سینه وجود دارد.در برش زیر سینه ای که بیشترین استفاده را دارد طول برش حدود ۴ سانتیمتر است و معمول ترین و رایج ترین برش است و در این حال تاوچنی طبیعی خود سینه معمولا کاملا و به خوبی جای زخم سینه را پنهان می کند.

این نوع زخم همیشه توسط لباس پوشیده می شود؛ چون در این نوع برش دسترسی مستقیم به فضایی که پروتز سینه قرار خواهدگرفت ایجاد می کند، ایجاد دقیق اندازه و شکل جیب مهم است و موقعیت و مکان قرارگرفتن پروتز سینه درون جیب دقیقا کنترل می شود.

اشکال این برش این است که توسط هیچ چین پوستی پوشیده و مخفی نمی شود و جای زخم ایجاد شده ممکن است ایجاد اختلال در شیردادن بکند. روش سوم برشی است که روی یکی از خطوط چین زیربغل ایجاد می شود؛ این برش کمتر استفاده می شود چون پیدا کردن مکان مناسب برای پروتز سینه در بعضی بیماران سختتر است و اگر در آینده مشکلی بوجود آید یک برش اصافی و دیگر روی سینه ممکن است نیاز پیدا شود.

اگرچه بعضی بیماران فکر می کنند، که این برش کمتر از همه قابل رویت است، ولی در حقیقت این موضوع همیشه صدق نمی کند، مخصوصا وقتی لباس بدون آستین پوشیده می شود ه ناحیه زیربغل مشخص است. به خاطر داشته باشید که جای زخم ها کاملا و به خوبی بهبود پیدا کرده و به مرور زمان کمتر قابل رویت خواهندشد؛ اگرچه هیچ جراحی نهایتا نمی تواند ظاهر هیچ زخم بخصوص را پیش بینی کند. استثنائا ممکن است از برشهای دیگر مثل ناف و غیره نیز استفاده گردد که کمتر مرسوم اند.

آیا این عمل دردناک است؟

قراردادن پروتز سینه در پشت ماهیچه سینه ای همراه با درد بیشتری است. چون باید مقداری از ماهیچه بریده شود تا فضایی برای گذاشتن پروتز سینه باز شود. بیشتر زنان میزان متعدلی درد برای پنج روز اول دارند که نیاز به مسکن خواهندداشت. اگرچه بعد از یک هفته بیشتر زنان گفته اند بهبودی قابل توجهی در علائم و نشانه ها دارند و در حقیقت با هر نوع مسکن معمولی درد از بین برده اند.

بعد از عمل جراحی

بعد از عمل جراحی سینه های شما تا حدودی ورم کرده و کبود می شوند. این حالت احتمالا بعد از دو تا سه هفته از بین می رود. گاهی اوقات ورم دور سینه ممکن است با هم متفاوت باشد. این حالت زبیعی و عادی است و به مرور زمان برطرف می شود؛ اگر تفاوت زیادی بین سینه دو طرف وجود دارد، حتما برای توصیه های بیشتر با پزشکتان تماس بگیرید. بعد از بزرگ کردن سینه ممکن است به نظر برسد که سینه خیلی در بالا قرار دارد این حالت نیز عادی است.

در طی دو ماه اول بعد از عمل جراحی این پروتزهای سینه کم کم پائین آمده و نسبت به اثرات جاذبه زمین جای خود را پیدا کرده و به حالت طبیعی باز می گردند. اگر یک طرف سریعتر از طرف دیگر پائین آمد نیاز نیست که نگران شوید، چون این حالت بعضی اوقات رخ می دهد.

عوارض قابل انتظار عمل جراحی

ظاهر غیرقابل قبلو محل برش جراحی، خونریزی (تجمع خون)، عفونت، تاخیر در بهبودی محل برش جراحی، تغییر در حس سینه و نوک سینه که ممکن است موقت یا دائم باشد، ایجاد یک کپسول ضخیم در اطراف پروتز، نشت و یا پارگی جدار پروتز- چین خوردگی پوست روی پروتز، خطرات بی هوشی، تجمع مایع اطراف پروتز، درد که ممکن است ادامه دار باشد، ایجاد لخته وریدی که ممکن است باعث عوارض قلبی، ریوی گردد و احتمال نیاز به عمل مجدد مواردی هستند که باید مدنظرتان باشد.

بعضی بیماران کاملا حس سینه شان از بین می رود، برخی دیگر فقط کمی کاهش در حس سینه هایشان را گزارش کرده اند و بعضی حتی افزایش حس سینه را گزارش کرده اند. در اکثر موارد وقتی تغییر احساس سینه اتفاق می افتد، معمولا می باشد و به زودی از بین می رود و به مرور بهبود می یابد. طول دوره بهبودی گاهی تا هجده ماه به طول می انجامد.

شیردهی و حاملگی: شیردادن با سینه می تواند به دنبال انجام این عمل ادامه یابد و شما قادر به تولید شیر کافی خواهیدبود. شما باید بدانید که همه خانم ها نمی توانند به طور رضایت بخشی شیر بدهند، چه پروتز داشته باشند چه نداشته باشند.

حاملگی: اگر شما بعد از عمل جراحی تان حامله شوید، بافت های سینه شما بزرگ شده و پوست نیز متعاقبا کشیده می شود. همچنین هنگام حاملگی و همراه با آن اگر شیردادن را متوقف کنید بافت سینه شما کوچک و جمع خواهدشد. پیش بینی اینکه چه میزان این تغییرات رخ خواهدداد غیرممکن است، ولی حجم پروتز سینه در طی این عملیات به همان اندازه باقی خواهدماند. بهرحال ممکن است نیاز به تعویض پروتز یا محل آن باشد. هیچ نوع اختمال ترکیدن یا از هم بازشدن پروتزهای سینه هنگام مسافرت با هواپیما، شناکردن، شیرجه زدن و غیره وجود ندارد.

نحوه ساخت آویز زیورآلات – طرح درخت

اگر میخواهید گوشواره، گردنبند، دستبند و یا هرگونه زیورآلات دیگری را که دارید بصورت خلاقانه و جذاب به نمایش گذارید، درخت جواهرات پاسخگوی این خواسته شماست. برای این کار میتوانید شاخه های درختان خشک و یا آلات فلزی که همانند درخت طرح داده شده اند را تهیه کنید و از آنها برای ساخت درخت آویز زیورآلات استفاده کنید.فرقی نمیکند که کدام روش و ابزار و لوازم را که برای ساخت این درخت انتخاب میکنید، در هر صورت در مراحل ساخت ایمنی را رعایت کنید و در هنگام کار با ابزارآلات برقی مراقب خود باشید.
استفاده از گلدان برای ساخت درخت آویز زیورآلات

  1. یک گلدان انتخاب کنید. از یک فروشگاه آنلاین یا فروشگاه خرده فروشی که لوازم گلخانه ای می فروشد یک گلدان مناسب تهیه کنید. دهانه ی آن بایستی خیلی بزرگ نباشد و باریک باشد تا بتواند شاخه درخت را به خوبی محافظت کند. همچنین ارتفاع گلدان را متناسب با شاخه ای که استفاده خواهید کرد انتخاب کنید.

رنگ گلدان را متناسب با رنگ دیوار اتاق و یا جواهرات خود انتخاب کنید تا در ترکیب با یکدیگر زیبا و شیک دیده شود.

  1. شاخه های مورد نظر خود را جمع کنید. شاخه هایی را که برای این کار در نظر گرفته اید درون گلدان قرار دهید، البته بایستی به این نکته توجه داشته باشید که درازای شاخه را باید به قدری انتخاب کنید که تقریبا نصب آن درون گلدان چال شده و نیمه بالای آن بیرون از گلدان قرار خواهد گرفت. شاخه هایی را انتخاب کنید که مناسب این کار باشد و ترجیحا خشک باشد. همچنین میتوانید همچین درخت شاخه داری را از فروشگاه هایی که آلات هنری می فروشند تهیه کنید.
  2. درخت را رنگ آمیزی کنید. با استفاده از قیچی گل یا قیچی معمولی شاخه های اضافه و عیب دار را که باعث ناخوشایند دیده شدن درخت می شوند را قطع کنید. با استفاده از اسپری رنگ با رنگی مناسب درخت را کاملا پوشش دهید. برای مثال اسپری نقره ای رنگ میتواند به درخت شما یک استایل متالیک زیبا بدهد و باعث زیبا جلوه داده شدن زیورآلات شود.

در آینده ممکن است بخواهید رنگ درخت یا بطور کلی درخت و گلدان را عوض کنید.

  1. شاخه ها را درون گلدان قرار دهید. شاخه ها را به گونه ای انتخاب کنید که سایز و اندازه آن مناسب اتاق شما باشد. ممکن است بعدها احساس کنید که زیورآلات شما زیاد شده و نیاز است شاخه های بیشتری را به گلدان اضافه کنید.
  2. زیورآلات و جواهرات خود را آویزان کنید. با آویزان کردن گردنبند، دستبند، گوشواره و سایر زیورآلات به درخت آویز جواهرات زینت دهید. اطمینان حاصل کنید که استقامت درخت در برابر جواهرات سنگین مناسب است. جواهرات و زیورآلات را با رنگ بندی خاصی بر روی درخت بچینید تا منظره ای بی نظیر ایجاد کنید.

منبع: لوکس گلامور